Genetyka

Prace nad klonowaniem wymarłego 70 lat temu gatunkiem torbacza - wilka workowatego - trwają prawie od dekady. W tym roku naukowcom udało się osiągnąć przełom, pobudzając fragment pozyskanego DNA do pracy w organizmie myszy.

Od dawna przypuszczano, że dinozaury są blisko spokrewnione z ptakami. Dotychczas zawsze były to przypuszczenia, oparte jedynie na porównaniu budowy. Tym razem potwierdzono je dodatkowa analiza budowy białek, a dokładnie kolagenu.

Gdy w 1798r. do Europy trafiły pierwsze spreparowane skóry dziobaka wzięto je za mistyfikację. Ogon bobra, kaczy dziób, gęste futro, płetwy i nogi skierowane na boki dający mu gadzi typ poruszania się. Ówcześni zoolodzy od razu wysnuli przypuszczeni o sprytnym połączeniu części kilku odrębnych zwierząt. Po odczytaniu DNA dziobaka okazało się, że i ono jest pełne zagadek i zaskakujących powiązań z innymi grupami zwierząt.

Obecne ocieplenie klimatu bardzo niepokoją wielu ekspertów i polityków, zwłaszcza w zakresie dalszego rozwoju i egzystencji naszej cywilizacji oraz utrzymanie panującego ładu i porządku. Okazuje się, że zmiany klimatyczne odcisnęły swoje piętno w naszych genach już dziesiątki tysięcy lat temu. Kilkakrotnie doprowadzając naszych praprzodków niemal na skraj wyginięcia. Główną przyczyną były susze.

Badając powstanie płci grzybów naukowcy z Duke University Medical doszli do wniosku, iż model ten może idealnie pasować do ewolucji płci u innych organizmów. Proces wydaje się bardzo prosty, przez rozdzielenie pojedynczego genu na dwa odmienne związane z rozwojem różnej płci.

Zidentyfikowano gen odpowiedzialy za kształt pomidora. Jest to dopiero drugi znany gen biorący udział w rozwoju morfologicznym owoców. Jego funkcja polega na determinacji wydłużonego kształtu pomidora. Zapewne jednak istnieje o wiele więcej genów decydujących o tak ogromnej różnorodności w świecie owoców.

Naukowcy z Ohio State University Comprehensive Cancer Center dokonali odkrycia dotyczącego rozwoju i proliferacji komórek, a dokładniej dwóch genów E2F-7 oraz E2F-8 należących do rodziny E2F.

Grupie amerykańskich badaczy udało się określić geny, które, jak twierdzą, decydują o długości naszego życia. Co więcej tak zaprojektowane przez naturę sekwencje kodujące u człowieka są homologiczne z tymi występującymi u nicieni i drożdży.

Najpopularniejsza teoria tłumacząca pojawienie się ludzi na kontynencie amerykańskim, mówi o kilku niezależnych falach migracji nadciągających z różnych kierunków. Według jednych z ostatnich analiz DNA była to raczej jedna grupa przybyła przez Cieśninę Beringa.

MicroRNA, choć jak nazwa wskazuje - małe, odgrywać może wielką rolę w funkcjonowaniu naszych komórek, w tym w regulacji ich różnicowania. Zaburzenia jego działania mogą być odpowiedzialne za nowotworzenie, jemu być może zawdzięczamy także udane próby różnicowania, jak i odróżnicowywania komórek.

Dzięki analizie genetycznej prześledzono mapę wędrówki ludzkiej z kontynentu afrykańskiego poprzez Azję, Europę do Ameryki. Przeanalizowano również obecność szkodliwych genów w różnych populacjach w zależności od „odległości” ich pokrewieństwa z populacją afrykańską. Być może w przyszłości dzięki analogicznym badaniom będziemy mogli wyśledzić naszych własnych przodków.

Zespół wirusologów z University of Alberta we współpracy z naukowcami University of Pennsylvania odkrył gen, który jest odpowiedzialny za blokowanie rozprzestrzeniania się wirusa HIV poprzez zapobieganie poprawnemu formowaniu potomnych wirionów.

Każdy organizm eukariotyczny, w tym ludzie, posiadają po dwie bardzo podobne nici DNA. Jedną z nich posiadamy po ojcu, a drugą po matce. Zanim dojdzie do ich rozdzielenia, podczas produkcji komórek płciowych, dochodzi do rekombinacji homologicznej, czyli wymiany podobnych odcinków genów pomiędzy naprzeciwległymi nićmi DNA. Naukowców zawsze interesowało jak podobne, tzw. komplementarne odcinki DNA odnajdują się przed procesem rekombinacji homologicznej.

Mutacje w genie, od którego zależy wzrost wpływają na długość ludzkiego życia - wynika z amerykańskich badań, o których informuje pismo "Proceedings of the National Academy of Sciences".

Mówiąc o bliźniętach mam na myśli ludzi wyglądających identycznie. Ich DNA rzeczywiście jest bardzo podobne do siebie, ale i różnice w nim występują są dość powszechnie.

Nowo zsekwencjonowany genom jednokomórkowego, planktonowego morskiego organizmu pozwolił naukowcom na określenie ewolucyjnych zmian dotyczących skoku pomiędzy jednokomórkowymi formami życia a wielokomórkowymi złożonymi organizmami, takimi jak zwierzęta i ludzie.

Genetyczne znaczniki (ang. genetic barcodes) zwierząt i roślin często wykorzystywane są do rozpoznawania ich przynależności gatunkowej jak i pochodzenie na podstawie niewielkich próbek. Większość z nich jest dobrze opracowana dla świata zwierząt, natomiast niewiele jest znanych dla roślin. Opracowanie takiego znacznika da możliwość identyfikowanie roślin z rozdrobnionych fragmentów.

Odkryto, że gen ENPP1 jest powiązany z przedwczesnymi porodami oraz niską wagą urodzeniową latynoskich dzieci.

Naukowcy z Uniwersytetu w Chicago odkryli, że zmienność genetyczna, która umożliwia populacjom ludzkim tolerancję na zimne temperatury, może również wpływać na ich podatność na syndrom metaboliczny, czyli równoczesny przebieg trzech związanych ze sobą chorób: miażdżycy naczyń, otyłości oraz cukrzycy. A to z kolei może prowadzić do zawału serca lub udaru.

Według duńskich naukowców pierwsi ludzie mieli brązowe oczy i to jest naturalny ich kolor, pozostałe to wynik mutacji.

Przenosząc fragment regulacyjny gen Prx1 z nietoperza do myszy doprowadzono do rozwoju u nich nienaturalnie długich kończyn przednich. Takie wydłużenie kończyn przednich (skrzydeł) naturalnie występuje u nietoperzy. Przykład ten mógłby świadczyć na rzecz znaczącego wpływu części niekodujących genomu na przebieg procesów ewolucji.

Udało się stworzyć szczep drożdży, które żyją 10 razy dłużej niż zwykłe - informuje serwis EurekAlert!. Naukowcy wyłączyli działanie genów RAS2 oraz SCH9, które u prostych organizmów powodują starzenie, a u ludzi sprzyjają rakowi. Oprócz zmian genetycznych, drożdżom pomogła także odpowiednia niskokaloryczna dieta.

Badając niedźwiedzie brunatne z Europy naukowcy doszli do wniosku, że główną przyczyną ich zróżnicowania genetycznego są polowania urządzane przez ludzi. Do tej pory rolę tą przypisywano okresom zlodowaceń, które wymuszały opuszczanie siedlisk i odcinały poszczególne ich grupy od siebie.

Okazuje się, że zróżnicowanie genetyczne wśród zwierząt nawet w obrębie jednego gatunku jest równie duże, a może i większe niż wśród ludzi. Niektóre z nich dobrze znane od wielu lat i zdające nie różnić się znacząco między sobą, po dokładnych badaniach genetycznych należało zaklasyfikować do odległych od siebie podgatunków.

Naukowcy od wielu lat poszukują przyczyn tak znacznych, zewnętrznych różnic między człowiekiem i szympansem. Już na pierwszy rzut oka widać jak bardzo się różnimy w wyglądzie, zachowaniu czy zdolnościach budowy narzędzi, mowy. Wszystko to jest zadziwiające jeśli uzmysłowimy sobie, że różnice w budowie DNA między szympansem i człowiekiem to zaledwie 1-2%. Różnice pomiędzy ludźmi wynoszą około 0,1-0,5%.