« Biotechnologia

Fenomen siRNA

Ola Prill, 2004-11-20

Małe interferujące RNA RNA (siRNA) znane są od kilku lat. Są to małe cząsteczki kwasu rybonukleinowego, komplementarne do pewnych odcinków komórkowego DNA. siRNA występują naturalnie w żywych organizmach, gdzie wykorzystywane są przez komórki do wyciszania pewnych genów, których ekspresja nie jest akurat wskazana. Dochodzi wtedy do połączenia specyficznej cząsteczki siRNA z odcinkiem DNA, do którego jest ona komplementarna. Dzięki temu nie nastąpi ekspresja określonego genu, gdyż dany odcinek DNA jest zablokowany. Proces ten jest odwracalny i w razie potrzeby dany gen może zostać odblokowany.

Wyciszanie genów od dawna stosowane jest w laboratoriach zajmujących się badaniem funkcji poszczególnych genów. Dopiero niedawno naukowcy wpadli na pomysł, aby siRNA wykorzystać w leczeniu licznych chorób mających podłoże genetyczne. Wyniki pierwszych badać przeprowadzonych na myszach są bardzo obiecujące. Badaczom udało się, przy pomocy odpowiednio przygotowanego siRNA, wyciszyć gen kodujący apolipoproteinę B. Jej nadmiar przyczynia się do powstania zbyt dużej ilości cholesterolu.

siRNA otulone tłuszczowym płaszczem, który miał stanowić ochronę cząsteczki oraz ułatwiać jej przenikanie do wnętrza komórek, wyciszyło gen kodujący apolipoproteinę, a tym samym doprowadziło do obniżenia poziomu cholesterolu we krwi badanych myszek. Wydaje się, że w ten sposób możliwe będzie wyciszenie praktycznie każdego genu. Tym samym siRNA może stać się kluczem do leczenia chorób, na które do tej pory nie znaleziono skutecznego sposobu leczenia, jak np. choroba Alzheimera. AIDS czy nowotwory.

Do rozwiązania pozostało jeszcze wiele problemów. Badania nad wykorzystaniem siRNA dotyczą na razie tylko myszy i nie wiadomo czy wyniki uzyskane w przypadku organizmów ludzkich będą podobne. Nie wiadomo też, czy terapia przyniesie skutek przy próbach wyciszania innych genów niż gen apolipoproteiny B. Nieznane są też ewentualne skutki uboczne, które mogą wystąpić.

Jak widać zastosowane istnieje jeszcze wiele znaków zapytania, jednak zastosowanie siRNA jest jeszcze jedną z potencjalnych możliwości leczenia chorób genetycznych, która może się stać prawdziwą rewolucją.

Źródło: Nature

WydrukujWydrukuj

Czytaj także:
» siRNA ma ogromny potencjał - rozmowa z Celon-Pharma
» Nagroda Nobla 2006 za interferencję RNA

Napisz komentarz Napisz komentarz do tej wiadomości...
Nick:*

Treść komentarza:*

Komentarze:
jx (2005-02-02 00:00:00)
Small interferencje RNA (siRNA) - chyba prawidłowo powinno być: małe interferujące RNA?
Admin (2005-02-02 00:00:00)
zgadza sie :)
vonsu (2006-02-13 00:00:00)
Interferencja RNA to zjawisko związane z wyciszaniem translacji. Interferujące RNA hybrydyzuje z mRNA (transkryptem) i powoduje jego degradację. Nie zachodzi tu żadna hybrydyzacja siRNA-gen (DNA).
rad (2006-06-22 00:00:00)
do vonsu
jest maly problem w nazewnictwie krótkich RNA. 24 -nukleotydowe siRNA (a wlasciwie rasiRNA czyli repeat associated small interfering RNA) interferują z DNA indukując metylacje DNA i tworzenie heterochromatyny
sylwia (2006-08-23 00:00:00)
w ramach komentarza- korekta, siRNA (jak nazwa wskazuje) sa komplementarne do odcinkow wybranego RNA krote ma byc ''wyciszone'' a nie ajk napisala Ola do DNA, w wersji podstawowej- a to zasadnicza roznica! prosze nastepnym razem uwaznie tlumaczyc teksty by nie wprowadzyc nikogo w blad!
powodzenia
Mona (2006-10-21 00:00:00)
Czy może mi ktoś wytłumaczyć jak dwuniciowe siRNA mogą się wiązać z mRNA?
Marcin (2006-10-21 00:00:00)
Tutaj jest bardzo fajnie przedstawione zjawisko interferencji RNA:
http://www.nature.com/focus/rnai/animations/index.html,
na: http://images.google.com można znaleźć wiele schematów dot. siRNA
ALICJA (2006-10-26 00:00:00)
W powyższym artykule jest zasadniczy błąd...siRNA nie jest komplementarne do DNA tylko do mRNA, a całe zjawisko RNAi blokuje przepływ informacji genetycznej własnie na etapie mRNA - cząsteczki pośredniczącej między genem a jego produktem.
Alicja (2006-10-26 00:00:00)
Dwuniciowe, krótkie siRNA tworzą kompleks białkowy tak zwany RISC, jedna z nici jest degradowana, a druga ( komplementarna do mRNA) blokuje translację. O tym która z nici jest degradowana decydują zasady występujące na końcach 5' obu nici - nić antysensowna - blokująca powinna mieć słąbsze wiązanie na końcu 5' ( A i T)