Analiza DNA kwestionowana przez anatomie, porównanie ludzi i orangutanów

Najnowsze porównanie danych anatomicznych człowieka, szympansa, goryla i orangutana nie zgadzają się z takim samym porównaniem pod względem genetycznym. Stawia to pytanie czy dla przyjmowanych jako odwzorowanie dla innych metod analizy DNA nie powinny być w jakiś sposób sprawdzalne.

Prace przeprowadził zespół naukowców z J.H. Schwartz z Uniwersytetu w Pittsburghu i J. Grehan z Muzeum Nauki w Buffalo. Analizując różne cechy naczelnych (małp do których należy też człowiek) doszli do wniosku, że największą wspólną ich ilość z ludźmi maja orangutany, a więc mogą być naszymi najbliższymi krewnymi. Wiadomo, że pod względem genetycznym za naszego najbliższego krewnego uważa się szympansa.

W powyższej pracy szczegółowe porównanie objęło cztery gatunki: człowieka, szympansa, goryla i orangutana. W tym celu na podstawie danych z literatury wyodrębniono setki cech wspólnych dla ludzi i małp, z tego wytypowano 63 cechy anatomiczne uznane za unikalne dla przynajmniej jednego z badanych gatunków. Za cechy unikalne uznaje się takie, które pozwalają na rozpoznanie gatunku od innych bliskich gatunków lub jedną grupę zwierząt od innych. Cechy te nie występują u innych gatunków lub grup zwierząt. Jeżeli zbierze się grupę takich cech dla kilku gatunków, porównując, które z nich są takie same u pozostałych można domniemać, że bliżej spokrewnione są osobniki z większą liczbą cech wspólnych. Okazało się, że wspólnie z człowiekiem szympans ma 2 takie cechy, z gorylem 7, a orangutanem 28. Szympans z gorylem ma takich cech wspólnych 11, a wszystkie badane naczelne mają ich 7.

Dalsze badania objęły porównanie szczątków ludzi pierwotnych z analizowanymi gatunkami. W tym celu wytypowano 56 unikalnych cech dla tej grupy. Także w tym przypadku najwięcej unikalnych cech wspólnych miał orangutan, z czego aż 7 przypisano jednemu z naszych najodleglejszych przodków australopitekowi. W analizowanym przypadku szympans wykazywał cechy wspólne z analizowanymi gatunkami małp człekokształtnych na równym poziomie co z innymi naczelnymi.

Jak zaznaczają autorzy opierając się na powyższym porównaniu za najbliższego krewnego człowieka należałoby uznać orangutana. Schwartz i Grehan zaproponowali w swojej pracy wyłączenia ludzi ich praprzodków i orangutanów w osobną grupę nazwaną zębowymi hominidami (ang. dental hominoids), ze względu na posiadanie zębów o podobnej budowie, pokrytych szkliwem.

Natomiast nie zgadzają się z tą kwestią ślady odnajdywanych pozostałości szkieletów naszych przodków. Związane są one przede wszystkim z Afryką, podczas gdy orangutany zamieszkują duże wyspy pomiędzy Azją a Australią: Sumatrę i Borneo. Przyjmując jednak, że Himalaje główna przeszkoda na drodze wędrówek praludzi były wtedy dużo niższe naukowcom udało się opracować scenariusz ich migracji pomiędzy południowo – wschodnią Azją a Afryką. Migracja miałaby odbyć się około 12-13 milionów lat temu.

Autorzy chcą zauważyć, że celem pracy nie jest kwestionowanie wyników opartych na badaniach DNA ale zwrócić uwagę na brak podstaw aby je uznawać za bardziej prawdopodobne od innych analiz, w tym anatomicznych.

Źródło:
- sciencedaily.com, 18.06.2009r., Humans More Related To Orangutans Than Chimps, Study Suggests,
- nationalgeographic, 23.06.2009r., Orangutans May Be Closest Human Relatives, Not Chimps.