Agnieszka Strychalska, 2010-10-25
Hodowla pierwotnych komórek macierzystych cz³owieka z jednej strony stwarza szansê na opracowanie terapii nieuleczalnych dot±d chorób, jak cukrzyca, choroba Parkinsona czy dysfunkcje uk³adu odporno¶ciowego, z drugiej wywo³uje falê sporów na temat dopuszczalno¶ci badañ na ludzkich zarodkach. Ko¶ci± niezgody jest ustalenie statusu ludzkiego zarodka, czyli od którego momentu po zap³odnieniu mamy do czynienia z istot± ludzk±.
Agnieszka Strychalska, 2010-05-10
Przypuszczamy, ¿e rozwój raka wymaga powstania stanu zapalnego, podczas którego determinanty antygenowe patogenów upodabniaj± siê do cz±steczek self (w³asnych) organizmu gospodarza, czego efektem jest brak reakcji odpowiedzi uk³adu odporno¶ciowego. Zjawisko upodabniania siê antygenów paso¿yta do cz±steczek w³asnych organizmu nosi miano mimikry molekularnej.
Lucjan Szponar, 2009-12-24
¯ywno¶æ modyfikowana genetycznie, to jeden ze znacz±cych, z punktu widzenia potrzeb zdrowia publicznego obszarów wykorzystania biotechnologii do jej produkcji. Wspó³czesna biotechnologia pozwala na przenoszenie pojedynczych genów z jednego organizmu na drugi wykorzystuj±c metody sztucznego ³±czenia odcinków DNA, zazwyczaj z wykorzystaniem wyspecjalizowanych enzymów. Powstaj±ce na tej drodze genetycznie zmodyfikowane ro¶liny s³u¿± m.in. do produkcji wielu ¶rodków spo¿ywczych.
Jaros³aw Zdzis³aw Ku¼micz, 2009-12-09
Niewydolno¶æ lub ca³kowite uszkodzenie narz±dów wewnêtrznych jest problemem z jakim ludzko¶æ boryka siê od bardzo dawna. Wielkim sukcesem medycyny w tej kwestii jest transplantologia - nauka zajmuj±ca siê przeszczepieniem narz±dów w ca³o¶ci lub czê¶ci, tkanki lub komórek z jednego cia³a na inne. Powodzenie przeszczepu jest uzale¿nione od kilku warunków: zgodno¶ci tkankowej, w³a¶ciwego doboru dawcy i biorcy, zastosowania dobrego p³ynu prezerwacyjnego i metody prezerwacji dla transplantu oraz odpowiedniego leczenia immunosupresyjnego. Do tego dochodzi umiejêtno¶æ rozpoznania i leczenia procesu odrzucania narz±du przez organizm biorcy, oraz zapobieganie powik³aniom i ich leczenie [9].
Kamil Kruczek, 2009-08-19
Zapalenie (³ac. inflammatio) jest szybkim, ale skoordynowanym procesem wywo³anym przez zaka¿enie chorobotwórczymi drobnoustrojami lub uszkodzeniem tkanki. G³ówn± funkcj± zapalenia jest opanowanie i zakoñczenie infekcji lub naprawa zniszczonej tkanki i powrót do stanu homeostazy.
Karolina Chwia³kowska, 2009-02-20
W przeci±gu ostatnich dekad nast±pi³ ogromny rozwój biologii molekularnej. Sta³o siê jasnym, ¿e nie jest mo¿liwe zbadanie wszystkich interakcji zachodz±cych w komórkach, bez poznania ich molekularnego pod³o¿a zawartego miêdzy innymi w sekwencji DNA poszczególnych genów. Pierwsza wa¿na sekwencja DNA zosta³a odczytana w 1971 roku przez Wu i Taylora. By³ to kohezyjny koniec DNA faga λ. W 1977 roku zosta³y opracowane niezale¿nie dwie metody wyznaczania sekwencji DNA. Pierwsza z nich - metoda Sangera - to metoda wykorzystuj±ca terminacjê ³añcucha DNA przy zastosowaniu zmodyfikowanych nukleotydów (dideoksynukleotydy). Druga metoda - Maxima i Gilberta - polega na wykorzystaniu zwi±zków chemicznych do rozszczepiania ³añcucha DNA. Obie techniki s± powszechnie stosowane w wielu laboratoriach po dzi¶ dzieñ. W 1996 roku w Royal Institute of Technology w Sztokholmie profesor Pal Nyren, wraz ze swoim uczniem Mostafa Ronaghi, opracowa³ nowatorsk± technikê sekwencjonowania DNA - pirosekwencjonowanie.
Karolina Podolska, 2008-12-08
Znana od lat 80 XX wieku terapia genowa jest metod± umo¿liwiaj±c± leczenie wielu schorzeñ na poziomie molekularnym. Aby uzyskaæ efekt terapeutyczny, do komórek docelowych pacjenta wprowadzany jest preparat genowy zawieraj±cy prawid³ow± kopiê genu (najczê¶ciej w postaci cDNA - bezintronowej sekwencji koduj±cej aminokwasy) lub oligonukleotydy (krótkie fragmenty kwasów nukleinowych – DNA lub RNA).
Tadeusz Szymañczak, 2008-03-22
Chyba po raz pierwszy dosz³o do publicznej dyskusji przeciwników i zwolenników GMO na tak du¿± skalê. 5 marca 2008r. w Sejmie przeciwnicy GMO, czyli Klub Parlamentarny „Prawo i Sprawiedliwo¶æ”, Unia na Rzecz Narodów, Koalicja „Polska wolna od GMO”, Solidarno¶æ Rolników Indywidualnych, Stowarzyszenie na Rzecz Zrównowa¿onego Rozwoju Polski, Stowarzyszenie Przyroda Ojczysta spotkali siê i z tak powa¿nego tematu zrobili debatê polityczn±. Po sk³adzie prelegentów i polityków oraz po samym tytule do wprowadzenia „GMO a zagro¿enia dla cz³owieka” mo¿na by³o siê spodziewaæ, ¿e dyskusja pójdzie w jednym kierunku, a przygotowane stanowisko na d³ugo przed konferencj± cytujê „Przyjêcie stanowiska uzasadniaj±cego utrzymanie dotychczasowego ramowego stanowiska Rz±du PiS w sprawie organizmów genetycznie modyfikowanych” bêdzie potwierdzeniem tego.
Barbara Lachowicz, 2008-01-28
Fuzj± okre¶la siê proces ³±czenia dwóch makrostruktur. Mog± nimi byæ przedsiêbiorstwa energetyczne lub banki, ale znacznie bardziej spektakularnym procesem jest fuzja dwu b³on biologicznych. W wysoce wyspecjalizowanej komórce eukariotycznej zachodzi ona niemal bezustannie i s± to procesy niezbêdne do prawid³owego funkcjonowania zarówno niej samej, jaki i ca³ego organizmu. Egzocytoza hormonów, substancji przeka¼nikowych, enzymów, a tak¿e powiêkszanie rozmiarów samej komórki i w³a¶ciwa architektura plazmalemmy nie mia³yby miejsca, gdyby nie integracja wytworzonych w g³êbi cytosolu pêcherzyków z b³on± cytoplazmatyczn±.
Barbara Lachowicz, 2008-01-21
Pytani o rolê proteaz w komórce szybko i pewnie udzielimy odpowiedzi. Czy mo¿na podobnie post±piæ wobec pytania o rolê tych enzymów w organizmie? Wa¿na rola proteaz uk³adu trawiennego nie ulega w±tpliwo¶ci, podobnie jaki ich udzia³ procesach krzepniêcia krwi, oraz reakcjach obronnych organizmu. Jednak¿e obserwacje ostatnich lat wyra¼nie wskazuj±, ¿e hydroliza wi±zania peptydowego ma w tych procesach du¿o g³êbsze konsekwencje i mo¿e wywo³ywaæ skutki na sposób charakterystyczny dla hormonów. Pierwsze prace, które postawi³y i udokumentowa³y tê tezê pojawi³y siê ju¿ w latach 60-tych XX w. Wykazano wówczas, ¿e pepsyna i chymotrypsyna mog± powodowaæ efekty takie same jak insulina. Pó¼niej to samo udowodniono dla trypsyny. Mechanizm tej zadziwiaj±cej sk±din±d aktywno¶ci zosta³ rozwik³any - drugim kluczowym bia³kiem, obok samego enzymu, s± w nim receptory proteaz, tzw. PAR (Protease-Activated Receptors).
Barbara Lachowicz, 2008-01-11
Leczenie ¶wiat³em nazywane jest fototerapi±, natomiast je¶li ¶wiat³o jest stosowane do wzbudzania uprzednio podanego zwi±zku chemicznego nazywa siê je fotochemioterapi±. Fotochemioterapia liczy sobie ponad 3000 tys. lat. Wykorzystuj±c psoraleny jako fotouczulacze staro¿ytni Indianie oraz Egipcjanie leczyli w ten sposób min. bielactwo. Terapiê fotodynamiczn± (PDT, photodynamic therapy) powszechnie wykorzystuje siê w schorzeniach przednowotworowych i nowotworowych skóry. Polega ona na wspó³dzia³aniu ¶wiat³a laserowego oraz fotouczulacza gromadzonego wybiórczo w tkance nowotworowej, w efekcie czego nastêpuje selektywne niszczenie tkanki nowotworowej poprzez aktywacjê procesów fotobiochemicznych.
Barbara Lachowicz, 2008-01-11
Mikrotubule odgrywaj± istotn± rolê w utrzymywaniu kszta³tu komórek, podzia³ach komórkowych, rozmieszczeniu i ruchu organelli komórkowych, a tak¿e pêcherzyków cytozolowych i bia³ek. Kluczowymi w utrzymaniu prawid³owej struktury tych bia³kowych polimerów s± procesy polimeryzacji i depolimeryzacji przebiegaj±ce na koñcach filamentów. Ustanowienie mikrotubul jako potencjalnego celu w niszczeniu komórek nowotworowych doprowadzi³o do du¿ej intensyfikacji poszukiwañ substancji wp³ywaj±cych na ich organizacjê.
Krzysztof Chyliñski, 2007-10-03
Badania nad wykorzystaniem zarodkowych komórek macierzystych do celów terapeutycznych, z racji wzbudzanych przez nie kontrowersji, s± w mniejszym lub wiêkszym stopniu regulowane przez prawo. Poni¿szy artyku³ w pewnym skrócie pokazuje obecny stan prawny na poziomie miêdzynarodowym, Prawa Wspólnotowego i prawa narodowego krajów europejskich i USA. Omawiane s± w nim równie¿ przepisy, które tego problemu dotycz± w niewielkim stopniu lub dotycz± jedynie pozornie, a s± czêsto przywo³ywane zw³aszcza przez przeciwników tego rodzaju eksperymentów.
Agnieszka Kusal, 2007-07-04
W swojej pracy analizujê wyra¿enia socjolektalne u¿ywane przez pracowników laboratorium, zwi±zanych z kierunkiem biotechnologii. Charakter wiêzi miêdzy lud¼mi oparty jest na relacjach zawodowych, a tworzone formy nie maj± charakteru tajno¶ci, s³u¿± wy³±cznie celom komunikacyjnym. Charakterystyczne dla omawianej grupy jest pos³ugiwanie siê w wysokim stopniu s³ownictwem specjalnym, jak terminy czy nazwy w³asne.
Jurek Peszke, 2007-06-13
Nanorurki nie przestaj± nas zaskakiwaæ swoimi mo¿liwo¶ciami. Zwyk³y grafit zwiniêty w rurkê a oprócz zwyk³ych w³a¶ciwo¶ci grafitu dochodz± zastosowania wynikaj±ce ze struktury. Emisja polowa, przep³yw pr±du – od nadprzewodnikowego po skrajnie rezystywny, ostrza mikroskopów tunelowych itd. Mo¿liwo¶ci zastosowañ nanorurek wykorzystuj±c tylko ich w³asno¶ci fizyczne jest bez liku. Ale prócz wykorzystania ich w³asno¶ci fizycznych nanorurki maj± te¿ ciekawe w³a¶ciwo¶ci chemiczne. W niniejszym artykule spróbuje przybli¿yæ niektóre mo¿liwo¶ci ich wykorzystania.
Krzysztof Chyliñski, 2007-05-03
Badania nad ludzkimi zarodkowymi komórkami macierzystymi s± ¼ród³em wielu nadziei na wynalezienie skutecznych terapii przeciw chorobom nêkaj±cym znaczn± czê¶æ ludzko¶ci. Odbudowa komórek miê¶nia sercowego po zawale, regeneracja nerwów u chorych cierpi±cych na choroby Alzheimera i Parkinsona czy odtworzenie zniszczonych komórek wyspowych trzustki cukrzyków to tylko niektóre cele badañ zespo³ów naukowych z ca³ego ¶wiata. Jednak stajemy tu przed powa¿nym dylematem moralnym. Wyhodowanie potrzebnej linii komórkowej wi±¿e siê ze zniszczeniem ludzkiego embrionu. Powstaje zatem pytanie, czy mamy prawo niszczyæ co¶, co jest zacz±tkiem ludzkiego ¿ycia.
Katarzyna Marciniak, 2006-08-07
W ostatnich czasach wiele mówi siê o bioinformatyce- nauce XXI wieku. Zwi±zane jest to z postêpami w sekwencjonowaniu genomów ró¿nych organizmów, które dostarczaj± informacji do baz danych. Jednak bioinformatyka to nie tylko biologiczne bazy danych- to tak¿e niezwykle pomocna dyscyplina , szczególnie je¶li chodzi o przemys³ farmaceutyczny, u³atwiaj±ca pracê i prowadzenie badañ naukowych. To tak¿e ogromne mo¿liwo¶ci i miejmy nadziejê, ¿e równie¿ owocna przysz³o¶æ...
Monika Mach, 2004-10-22
Angoigeneza jest procesem regulowanym przez szereg czynników, aktywuj±cych lub hamuj±cych podzia³y komórek endotelialnych (ang. vascular endothelial cells). Zwykle poziom inhibitorów angiogenezy jest wiêkszy, hamuj±c podzia³y komórek i wzrost naczyñ.
Niestety angiogeneza jest tak¿e procesem, który umo¿liwia wzrost i rozwój nowotworów.
Adrianna Hypniak, 2004-11-23
Mikroorganizmy mog± przyczyniaæ siê do powstawania nowotworu.
Mo¿emy wyró¿niæ wiele rodzajów chorób wywo³anych drobnoustrojami. Zasiêg i natê¿enie schorzeñ wywo³anych zaka¿eniem drobnoustrojami mo¿e byæ nieznaczne i niezauwa¿alne, ale mo¿e tak¿e okazaæ siê wyj±tkowo ciê¿kie w leczeniu i prowadziæ do drastycznych nastêpstw, jakim jest na przyk³ad rozwój nowotworu.
Micha³ Surma, 2006-05-01
Zwi±zki lipidowe z grupy poliketydów nale¿± do metabolitów wtórnych o zró¿nicowanej budowie, a co za tym idzie funkcji. Antybiotyki i biocyny poliketydowe znajduj± szerokie zastosowanie w medycynie jako czynniki bakteriocynne, fungocynne, antynowotworowe czy nawet antypaso¿ytnicze. Do grupy antybiotyków poliketydowych przeciwpaso¿ytyniczych nale¿± awermektyny.